Robots inzetten om eenzaamheid bij mensen te verdrijven. Dit bericht verscheen vandaag op de website van VRTnieuws. Robots worden 'aangeleerd' om zoveel mogelijk de menselijke empathie te benaderen. Op deze manier kunnen ze ingezet worden om met mensen te 'spreken'.
De situatie doet me denken aan de film "Ich bin dein Mensch". Deze film was onderdeel van mijn opleiding logotherapie. In de film gaat men op zoek naar manieren om voor mensen de 'ideale partner' te ontwerpen, zodat men 'eindelijk' iemand kan vinden die aan al onze relatieverwachtingen kan voldoen. In het begin heb je niet meteen door dat het om een 'robot-partner' gaat, maar gaandeweg wordt het alsmaar duidelijker. Ook de irritatie van de 'perfectie' van deze partner wordt gaandeweg overweldigender. Als je partner enkel en alleen een invulling wordt van jouw verwachtingen, is er geen relatie meer, geen 'tegenover' die je kan uitdagen, waarmee je tot échte ontmoeting komt. Jouw partner wordt gewoon een verlengde van jezelf...
Echte ontmoeting, door Frankl 'Personale Begegnung' genoemd, is een héél centraal gegeven in de logotherapie. Ik ben het doorheen mijn opleiding echt gaan koesteren. Het verwijst naar die ontmoetingen, waarbij je vanuit jouw diepste zijn, de ander in zijn/haar diepste wezen ontmoet. Het zijn van die ontmoetingen waar je van opleeft. Ontmoetingen die betekenisgevend zijn in het leven.
En inderdaad, een robot kan deze ontmoetingen niet invullen... een gesprek tussen mens en robot is geen 'wederzijds' gesprek, het is een 'algoritmische reactie' op wat een mens van vlees en bloed deelt over zijn lief en leed...
Gelukkig is er op dezelfde dag een ander artikel verschenen op de VRTnieuws website van wetenschappers die van menselijk contact een basisrecht willen maken. Frankl heeft met zijn logotherapie willen bijdragen aan de rehumanisering van de (psychiatrische) zorg. Hij zou deze open brief zeker mee ondertekend hebben. 'Personale Begegnung' is zo belangrijk voor een betekenisvol leven... laten we hier niet licht mee omspringen.